Η Προσμονή των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα είναι για πολλούς η πιο όμορφη γιορτή του χρόνου. Ειναι η γιορτή που γεμίζει τη καρδιά σου με αγάπη και ευτυχία. Σε μερικούς ανθρώπους όμως τα Χριστούγεννα φέρνουν μελαγχολία, κατάθλιψη και στεναχώρια. Ενα τέτοιο κορίτσι θα γνωρίσεις στην ιστορία μου. Η φίλη μου η Χαρά, η ηρωίδα μου, που το όνομά της υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να είναι και η χαρά της ζωής θυμάται κάποια Χριστούγεννα...

Με αφορμή το Challenge συγγραφής με την Ερωφίλη Πατεράκη συμμετέχω και εγώ με τη παρακάτω αληθινή ιστορία της Χαράς που μου θύμισε κάποια Χριστούγεννα πριν πολλά χρόνια.

 

Τα Χριστούγεννα αντιπροσωπεύουν για τους περισσότερους ανθρώπους τη πιο φωτεινή, χαρούμενη και ατμοσφαιρική γιορτή του χρόνου.

Τη Χαρά, όμως, η προσμονή των Χριστουγέννων τη γέμιζε με ανάμεικτα συναισθήματα και την έκανε να νοιώθει περίεργα.

Έμενε δίπλα μας και ήταν η καλύτερη μου φίλη αν και μικρότερη. Πάντα, για ότι της συνέβαινε, ότι την απασχολούσε θα ερχόταν να το συζητήσει μαζί μου.

Μια μέρα του Νοέμβρη σαν σήμερα, η Χαρά ήρθε σπίτι γιατί δεν ένοιωθε καλά. Είχε ένα προαίσθημα ότι αυτά τα Χριστούγεννα δυστυχώς δεν θα διέφεραν από όλα τα προηγούμενα δεκαέξι χρόνια τώρα και κάτι έπρεπε να κάνει για αυτό!

Τα Χριστούγεννα για τη Χαρά, ναι, σημαίνουν στολισμό δέντρου, φωτάκια, γιορτινή διακόσμηση όπως άλλωστε και για τα περισσότερα παιδιά, αλλά παράλληλα σημαίνουν δώρα, αγάπη, στοργή μα και φασαρίες, φωνές, τσακωμούς, κλάματα και γκρίνιες.

Κάθε Χριστούγεννα, επαναλαμβανόταν το ίδιο έργο λες και έπαιζε ταινία. Η μητέρα της θα ζητήσει από το μπαμπά της χρήματα για το γιορτινό τραπέζι, να αγοράσουν μαζί με τα αδέλφια της κάποια καινούργια ρούχα, να πάρουν μικροδωράκια. Η μία κουβέντα θα φέρει την άλλη, οι γονείς της θα τσακωθούν και η γιαγιά θα προσπαθήσει να κατευνάσει τα πνεύματα όπως πάντα. Τα μικρά θα ακούσουν τη φασαρία και θα αρχίσουν τα κλάματα, ο μπαμπάς θα νευριάσει περισσότερο και κάπως έτσι θα ξεκινήσουν και θα τελειώσουν τα Χριστούγεννα.

Ο μπαμπάς θα αρχίσει να φωνάζει ότι δεν έχουν χρήματα, ότι θα γίνει πόλεμος(!), ότι ξοδεύουν πολλά και θα τονίσει πόσο αχάριστη είναι η οικογένεια του γιατί δεν τον σκέφτονται καθόλου αφού είναι ο μόνος που δουλεύει.

Η αλήθεια, βέβαια, απέχει πολύ από τη πραγματικότητα! Η αλήθεια είναι ότι Χριστούγεννα για αυτόν σημαίνει τυχερά παιχνίδια, σημαίνει λείπω ατέλειωτα βράδια από το σπίτι μου και την οικογένεια μου, σημαίνει αφού εγώ δουλεύω και φέρνω τα χρήματα στο σπίτι δικαιούμαι να τα ξοδέψω κιόλας!

Η μόνη ελπίδα είναι να κερδίσει γιατί μόνο τότε κυριαρχεί στο σπίτι το πνεύμα των Χριστουγέννων!

Πόσα Χριστούγεννα είχαν μείνει μόνο με τα απαραίτητα χρήματα για φαγητό χωρίς να αγοράσουν κάτι επιπλέον γιατί ο μπαμπάς της είχε χάσει το δώρο των Χριστουγέννων στα χαρτιά!

Φέτος, λοιπόν, η Χαρά πήρε μία απόφαση. Στα δεκάξι της χρόνια, θα σπάσει τη παράδοση όλων αυτών των χρόνων και θα πάει να δουλέψει σε κατάστημα παιχνιδιών μόνο για τις ημέρες των σχολικών διακοπών της. Ο μπαμπάς της δεν θα σταθεί εμπόδιο αφού και εκείνος δούλευε από πολύ μικρός. Άλλωστε είναι και μια ευκαιρία να μάθει η Χαρά πως βγαίνουν τα χρήματα! Για ποιο λόγο να δουλέψει; Μα γιατί θέλει να νοιώσει πως είναι να κάνει δώρα στα αδέλφια της, στους γονείς της, στην αγαπημένη της γιαγιά που την έχει μεγαλώσει.

Θέλει να δει τη χαρά και την έκπληξη ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Θέλει να νοιώσει ευτυχία. Και ευτυχία για εκείνη σημαίνει προσφορά. Δεν θέλει τίποτε για εκείνη. Μόνο αυτό. Να δώσει χαρά και αγάπη. Έχουν περάσει πολλά χρόνια που δεν πιστεύει στον Άη Βασίλη, αλλά τα αδέλφια της τον περιμένουν κάθε χρόνο και πρέπει να έρθει και φέτος!

Και αυτό που σκέφτηκε, το έκανε πραγματικότητα. Δούλεψε σε ένα μικρό μαγαζί παιχνιδιών στη γειτονιά της. Τα χρήματα δεν ήταν πολλά, ήταν όσα της χρειάζονταν όμως για το σκοπό της. Κουραζόταν πολύ, αλλά ήταν προσηλωμένη στο στόχο της.

Αναρωτιόμουν πολλές φορές που βρίσκει τόση δύναμη και κουράγιο να δουλεύει όρθια τέτοιες ημέρες σε κατάστημα παιχνιδιών. Μπορεί να ήταν μικρό μαγαζί αλλά είχε πολύ κόσμο.

Δεν θα ξεχάσω, ένα βράδυ, ήταν πέρα από κάθε φαντασία μου, όταν μου έφερε μελομακάρονα και κουραμπιέδες με κόκκινα μάτια απο τη κούραση και μου αποκάλυψε ότι κάθισε μέχρι τις τρεις το πρωί να τα φτιάξει για να μυρίσει το σπίτι Χριστούγεννα!

Αναρωτιόμουν ειλικρινά πόσα παιδιά στην εφηβεία σκέφτονται και πράττουν όπως η Χαρά.

Κάποια ημέρα, λίγο πριν τη Παραμονή των Χριστουγέννων ήρθε και μου έδειξε περιχαρής το φάκελο με τα χρήματα από τη δουλειά της. Ήξερε ακριβώς τι θα έκανε τα χρήματα. Και τα ξόδεψε όλα, μέχρι τη τελευταία δεκάρα. Το μόνο που πήρε για τον εαυτό της, ήταν κάποια πήλινα στολίδια για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τίποτε άλλο.

Έπρεπε να έβλεπες τη χαρά και τον ενθουσιασμό στο πρόσωπο της όταν μου περιέγραφε την έκπληξη που έκανε στους δικούς της, ακόμη και στο μπαμπά της. Τον αγαπούσε το μπαμπά της, είχε και καλές στιγμές, αν και ήταν από αυτούς τους γονείς που νομίζουν ότι η υποχρέωσή τους απέναντι στα παιδιά τους είναι να τους εξασφαλίζουν τα προς το ζην.

Τα χρόνια πέρασαν αλλά τα Χριστούγεννα στο σπίτι της έμοιαζαν ίδια. Μπορεί πόλεμος να μη γινόταν αλλά πάντα υπήρχε μια καλή δικαιολογία για φασαρίες.

Τώρα, σαράντα χρόνια μετά η Χαρά έχει κάνει τη δική της οικογένεια, με δύο υπέροχες κόρες. Για τη Χαρά, η προσμονή των Χριστουγέννων είναι πάντα πασπαλισμένη με χρυσόσκονη και μεγάλη δόση μαγείας…

Το σπίτι της είναι όλο στολισμένο, οι μυρωδιές κυριαρχούν παντού και η καρδιά της είναι γεμάτη από αγάπη και χαρά. Έχει κοντά της πάντα την οικογένεια της, εκτός από το μπαμπά της που δεν ζει πια και το σπίτι της είναι πάντα ανοιχτό τις ημέρες των Χριστουγέννων για όποιον συγγενή και φίλο περνά μόνος του αυτές τις μέρες. Συνεχίζει να μοιράζει δώρα στους αγαπημένους της, μόνο που τώρα τα φτιάχνει μόνη της, βάζοντας τη δική της σφραγίδα και περισσότερη ακόμη αγάπη.

Στο Χριστουγεννιάτικο της δέντρο σε περίοπτη θέση είναι κρεμασμένα τα στολίδια που αγόρασε με τα πρώτα της χρήματα για να της θυμίζουν κάποια άλλα μακρινά Χριστούγεννα.

Αν σου άρεσε αυτή η ιστορία, άφησε μου ένα σχόλιο!

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μία ιστορία τόσο συγκινητική, γεμάτη αγάπη και ελπίδα, που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη αυτές τις δύσκολες ήμερες που ζούμε και ένα μάθημα ζωής για όλους μας!!!
    Λίλα σε ευχαριστούμε πολύ που την μοιράστηκες μαζί μας!!

ΓΡΑΨΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Παρακαλούμε πληκτρολόγησε το σχόλιο σου!
Παρακαλούμε πληκτρολόγησε το όνομα σου εδώ